ایمونوتراپی و فواید آن پس از جراحی مثانه

طبق پژوهشات جدیدی که بر روی درمان سرطان مثانه توسط پزشکان و محققان موسسه ملی سلامت انجام شده، ایمونوتراپی پس از جراحی به افراد مبتلا به سرطان مثانه پرخطر کمک می کند، تا مدت بیشتری بدون سرطان زندگی کنند.نتایج یک کارآزمایی بالینی بزرگ نشان می‌دهد، که درمان با یک داروی ایمونوتراپی ممکن است، مدت زمانی را که افراد مبتلا به سرطان مثانه مهاجم عضلانی پرخطر پس از برداشتن مثانه با جراحی عاری از سرطان هستند را تقریباً دو برابر کند. محققان دریافتند که درمان پس از جراحی با پمبرولیزوماب (Keytruda)، که توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) برای درمان حداقل 18 سرطان مختلف تایید شده است، شگفت انگیز است.

آندریا بی آپولو، سرپرست تیم تحقیق از مرکز تحقیقات سرطان موسسه ملی سرطان (NCI) گفت: “این مطالعه نشان می دهد که پمبرولیزوماب می تواند گزینه درمانی دیگری را به بیماران ارائه دهد تا از عود بیماری آنها جلوگیری کند.” زمانی که این بیماران بدون سرطان هستند، تفاوت زیادی در کیفیت زندگی آنها ایجاد می کند.»

تشخیص سرطان مثانه مهاجم عضلانی به این معنی است که تومور در مثانه به لایه عضلانی بافتی که مثانه را در بر گرفته، نفوذ کرده است. درمان استاندارد برای این نوع سرطان مثانه، برداشتن کل مثانه با جراحی است. برای بهبود شانس جراحی موفقیت‌آمیز و از بین بردن سلول‌های سرطانی که ممکن است قبلاً ازجراحی تومور منتشر شده باشند، بیماران یک دوره درمانی قبل از جراحی، که به عنوان درمان نئوادجوانت شناخته می‌شود، یا بعد از جراحی، به عنوان درمان کمکی، شیمی‌درمانی مبتنی بر سیس پلاتین شناخته میشود، دریافت میکنند.

با این حال، بسیاری از افراد مبتلا به سرطان مثانه مهاجم عضلانی یا به دلیل ممانعت پزشکی نمی توانند از شیمی درمانی نئوادجوانت با سیس پلاتین استفاده ببرند، یا از آن خودداری می کنند. بعضی بیماران به علت شرایط فیزیکی حساس نمی توانند شیمی درمانی کمکی مبتنی بر سیس پلاتین را تحمل کنند. برخی دیگر که یک دوره شیمی درمانی نئوادجوانت با سیس پلاتین دریافت کرده اند، اما درگیر بیماری مهاجم عضلانی مداوم هستند ممکن است نتوانند به صورت مجد با شیمی درمانی کمکی مبتنی بر سیس پلاتین درمان شوند. بنابراین محققان به دنبال راه درمانی جدید و موثری بودند، که بتوان جایگزین نمود. ایمونوتراپی در درمان بسیاری از بیماری ها عملکردی مورد تایید داشته و گزینه ی مناسبی برای کمک به بیماران مبتلا به سرطان در مراحل مختلف بیماری می باشد.

در کارآزمایی کنونی، محققان بررسی کردند که آیا پمبرولیزوماب مهارکننده ایست بازرسی ایمنی نیز به عنوان یک درمان کمکی موثر است یا خیر. آنها به طور تصادفی 702 بیمار مبتلا به سرطان مثانه تهاجمی عضلانی پرخطر را که تحت عمل جراحی برداشتن مثانه قرار گرفته بودند،انتخاب نمودند، تا درمان کمکی با پمبرولیزوماب را هر سه هفته یکبار به مدت یک سال دریافت کنند، یا برای مدت زمان مشابه تحت نظر قرار گیرند. حدود دو سوم از بیماران در کارآزمایی، درمان نئوادجوانت را با سیس پلاتین کامل کرده بودند. پس از یک پیگیری متوسط ​​تقریباً چهار ساله، بیماران گروه پمبرولیزوماب به طور متوسط ​​29.6 ماه بدون سرطان باقی ماندند، در حالی که این مدت برای گروه شاهد(کنترل) 14.2 ماه بود. پمبرولیزوماب به خوبی توسط بیمار تحمل شد و شایع ترین عوارض جانبی آن خستگی، خارش، اسهال و کم کاری تیروئید بود. بنابراین ایمونوتراپی به عنوان یک روش درمانی مکمل جهت افزایش طول عمر بیماران مبتلا به سرطان مثانه بدخیم مورد تایید قرار گرفت.